Staliśmy na przełęczy Prislop, w środku czegoś, co wyglądało na zimę, a nie rumuńską złotą jesień. Wokół nas wśród chmur i mgieł lśniły w porannym świetle białe wierzchołki gór Suhard. Tam właśnie się wybieraliśmy...

Plan był taki, aby jechać rowerami przez Masyw Śnieżnika możliwie po grzbiecie. Tak więc na początku polami i łąkami, ścieżką widoczną lub nie jechaliśmy sobie w krajobrazie rolniczym. Tenże skończył się pod górą Opacz i przerodził w krajobraz górsko-leśny. Był to jeden ze specyficznych typów tego krajobrazu, zwany wiatrołomami górskimi. Drzewa leżały wszędzie, najbardziej rzecz jasna na naszej drodze.

Całkiem nie dawno temu był sobie kot co jeździł rowerem a kilkoro dzieci go próbowało złapać ale jakoś im się to nie udawało. Wszystko działo się nad Bugiem bo tak się złożyło, że był to KWIK.

Wszystkim czytelnikom życzymy... Rowerowego Nowego Roku! Podobnie jak rok temu, w noworocznym prezencie przygotowaliśmy dla Was kołorowerowy kalendarz. Podsumowanie ostatniego sezonu. Dwanaście stron, na których postaraliśmy się streścić najpiękniejsze chwile z minionego roku. Niech będzie inspiracją dla Waszych planów na przyszły sezon!

Sudety to zawsze był biała plama na mojej turystycznej mapie. Oczywiście byłem tu kilka razy - na rowerze, czy z plecakiem. Ale jakoś nigdy nie złapałem emocjonalnej więzi z tym rejonem, zapytany co myślę o tych okolicach nigdy nie potrafiłem dać sensownej odpowiedzi.. Dzięki tej jesieni ta plama stała się bardzo kolorowa...

Skończyły się wakacje, przynajmniej te moje-rowerowe. I jak to po wakacjach – nadszedł ten moment trzeba odrobić pierwszą poważną pracę domową, czyli napisać wypracowanie. A temat tego wypracowania brzmi: „Jaki kraj jest najlepszy do górskiej turystyki rowerowej i dlaczego jest to Albania”